magazine special: medisch

de dove kat

door Agnes van den Berge- Hoogstrate

Doofheid is simpelweg het niet meer kunnen horen van geluiden. Het kan aangeboren zijn maar ook op oudere leeftijd ontstaan. Een kat die goed kan horen draait zijn kop in de richting van het geluid en ook zijn oren worden die kant op gericht. Als de kat dat niet doet kan het zijn dat hij doof is. Doofheid kan worden getest met de zgn. Baer-test. Maar in principe kan er weinig aan worden gedaan.
Katten waarin het 'W' gen dominant aanwezig is ( vaak bij de witte kat ) worden meestal doof geboren.
het oor
Het gehoor is voor een kat zeer belangrijk. Ze kunnen ook beduidend beter horen dan de mens. Ze het beste horen van alle zoogdieren. De mens kan geluiden opvangen tot 20.000 trillingen per seconde en de kat tussen de 30.000 en 100.000. De gehoordrempel van een mens ligt gemiddeld tussen de 20 hertz en 20 kilohertz. Bij de kat gaat deze tot 85 kilohertz. Daardoor kunnen ze veel geluiden horen die voor ons mensen te zwak of te hoog zijn en reageert een kat beter op een hoog stemgeluid.

Doofheid kan o.a. ontstaan door een verwaarloosde oorontsteking, maar bij oudere katten ligt de oorzaak vaak in het aftakelen van het gehoor. De gehoorbeentjes zijn dan minder beweeglijk en de zenuwen van het binnenoor werken meestal niet meer zo goed.

Katten die doof zijn hebben wel een beter reukvermogen, zijn veel gevoeliger voor trillingen ( vibraties ) en kunnen scherper zien. Over het algemeen passen ze zich heel goed aan.

Voordat het gehoor volledig verdwijnt hebben ze vaak nog een fase van gedeeltelijk horen. Ze horen nog bepaalde geluiden maar kunnen niet meer bepalen waar het geluid vandaan komt. Men kan dus zijn of haar naam roepen als ze vlakbij zitten maar de kat loopt weg om het geluid te zoeken. Het geluid wordt ook weerkaatst door muren, kasten enz. en de kat verliest het richtingsgevoel.

Doordat ze extra gevoelig worden voor trillingen kunnen katten ook worden geleerd daarop te reageren. In de handen klappen werkt goed en ook met de voet een tik op de grond geven. Stemsignalen kunnen met wat geduld ook vervangen worden door handsignalen. Als je kat op bovenstaand reageert kan je hem stimuleren door hem te belonen. Zo heeft hij het snel door. Omdat ze ook zichzelf niet meer kunnen horen miauwen ze harder en ook vaker dan voorheen.

Toch zijn er enkele zaken waar wel rekening mee moet worden gehouden. Vele dove moederpoezen zijn slechte moeders omdat ze de geluiden van hun kittens niet horen. Het is beter om daar niet mee te fokken. Dove katten slapen vaak heel diep en schrikken dan heel erg als je ze aanraakt. Dit kan ook te maken hebben met een gebrek aan vertrouwde geluiden die ze niet meer kunnen horen. Het sluiten van een deur, voetstappen enz. Maar ook een kat aanraken terwijl die met de rug naar je toe zit kan een hevige schrikreactie geven en geeft op dat moment ook stress voor de kat.

Het beste is om de dove kat niet de straat op te laten gaan en hun territorium tot de tuin te beperken. Er liggen buiten de vertrouwde tuin toch wat gevaren op de loer. Hij zal een auto niet aan horen komen, hoort de grasmaaier van de buren niet. De kat kan ook geen dreigende of aanvalssignalen opvangen van andere katten of honden. Probeer dit soort situaties te vermijden.Mocht de kat toch gewoon buiten de tuin lopen en heeft hij of zij een naambandje of een kokertje, zet dan bij de gegevens van de kat ook: "ik ben doof". Zo weet men dat de kat anders zal reageren.

Met een beetje aanpassingen over en weer kan de kat zeker nog een heerlijk leven hebben.

1981 - 2019 © Burmezen & Burmilla's Rasclub Club27, burmezen.info | laatste wijziging 1 april 2018